
Begin zestiger jaren van de twintigste eeuw gingen Carel en zijn neef ‘Noets’ (Marinus Marinusz.) al regelmatig op zoek naar hun voorouders. Op locatie werden kerkregisters overgeschreven, werden bejaarde Pernissers geïnterviewd en gefotografeerd en werd de eerste stamboom in elkaar gepuzzeld, die later aardig bleek te kloppen.
Na het overlijden van opa Gerrit (1961) mochten neef 'Noets' en Carel de fotoalbums van opa 'strippen'. Zij waren tenslotte de 'stamboom deskundigen'. Daar kwamen de oudste van der Steen-foto's tevoorschijn, de kern van de huidige verzameling. Tot in de tachtiger jaren verzamelde Carel nog veel informatie over de beugvisserij, zoals die o.a. vanuit Pernis werd bedreven
Het zou zonde zijn als al dit materiaal her en der in dozen zou blijven liggen. We beschouwen dit als 'familiebezit' en maken het dan ook voor een ieder zo veel mogelijk toegankelijk.
Naast de familie Van der Steen is ook onderzoek naar de families Van Voornveld (moeder van Johan), Heule en Nieuwdorp (de ouders van zijn vrouw). Ook de familie Samuels en Wagner (ouders van de vrouw van Carel) en de familie Panjer (moeder van Carel) worden onderzocht. De resultaten van deze zoektocht naar niet alleen de mannelijke (de naamgevers), maar ook de vrouwelijke voorouders ervaren wij als een boeiende wandeling door de tijd. Onze zoektochten beperken zich niet tot Nederland. Engeland, Frankrijk, België, Duitsland, (Familie Wagner, Heule en Nieuwdorp, maar ook Indonesië en Suriname (familie Samuels) laten we niet aan onze aandacht ontsnappen. Zo nodig vindt onderzoek op locatie plaats, zoals in 2007 en 2009 in Suriname.Inmiddels hebben alle inspanningen geleid tot een omvangrijke database die via de Genealogiepagina op deze website te benaderen is.
Generaties komen. Generaties gaan. Eeuw in eeuw uit en vrijwel alles raakt in de vergetelheid. Zeker van verre, lang vervlogen eeuwen. De tijden zijn inmiddels veranderd. We hebben nu betere middelen om zaken vast te leggen en bij ons te houden. Beeld, geluid en de digitale wereld helpen ons daarbij. Ook van onze voorouders bestaan er her en der nog vrij veel gegevens, foto's, een film en ook nog wat voorwerpen.
De generatie van onze ouders is nu bijna verdwenen en Johan en Carel vonden de tijd rijp om alles te digitaliseren en onder andere op te slaan op internet. Zij hebben afgesproken om hun kennis en materialen te bundelen, te ordenen en (digitaal) veilig te stellen voor de komende generaties. Naast deze site met nu al meer dan 15 550 personen in de database en over de 4000 foto's en documenten in de webalbums, hebben we veel van het tot nu toe verwerkte materiaal ook nog elders op internet opgeslagen. Het moet via de website toegankelijk zijn voor alle geïnteresseerden en veilig gesteld worden voor toekomstige generaties. Dat lijkt te gaan lukken.
Jacoba van Vliet en Marinus van der Steen zijn onze overgrootouders die leefden van het midden van de 19e eeuw tot enkele jaren voor de tweede wereldoorlog. Veel van wat er nog bekend is over ze, is te lezen in achterliggend verhaal.
Deze oorlog is ook aan onze familie niet ongemerkt voorbij gegaan. Ook al zijn veruit de meeste verwanten er aardig doorheen gekomen, wel belandden enkele familieleden in concentratiekampen.
De vader van opa Gerrit was Marinus van der Steen (1857-1936). Hij heeft als visser meer dan een halve eeuw op de Noordzee rondgezworven. Het vissen zat de familie al eeuwen in het bloed.
Onze grootvader Gerrit van der Steen (1880-1961) heeft de eeuwenoude tradities verbroken door Pernis en de visserij vaarwel te zeggen en naar Amsterdam te vertrekken. Hij had één reis als jongste (circa 13 jaar) meegemaakt en had het toen wel gezien. Dat heeft verregaande gevolgen gehad voor de volgende generaties. Dat spreekt voor zich.
Onze familie Van der Steen was een familie van vissers, landbouwers en handwerkslieden met Pernis als centrum.
Het verhaal van de familie Van der Steen begint rond 1600, mogelijk in Noordwest Frankrijk. Het is waarschijnlijk dat zij Hugenoten waren en emigreerden naar noordelijke dreven om aan de Spanjaarden te ontkomen. Jasper en Jan van der Steen, twee broers uit Hondschoote meldden zich in 1602 en 1603 als poorter van Rotterdam. Jasper was 'wolcammer'. Dat ze ook in directe relatie staan met onze Pernisser voorvaderen lijkt zeer waarschijnlijk. We zijn nog steeds bezig hierin aanknopingspunten te vinden. In de tachtiger jaren bezocht Carel al plaatsen in NW Frankrijk en ZW België, t.w. Hondschoote, Ieper en Poperinge, echter zonder resultaat.
De ‘IJsselsteintak’ van der Steen, stamt zelfs af van echte adel. Compleet met familiewapen. We vonden de verste voorouders totnutoe, n.l. tot het jaar 1000! Qua locatie duikt steeds de plaats Liedekerke in België op.
Het staat vast dat wij op onderzoek moeten gaan in België.
Het 'Costerman-oproer' willen wij u niet onthouden. We troffen het aan in een clubblad van de ontspanningsvereniging van belastingambtenaren in Amsterdam. We zijn zo vrij het verhaal letterlijk over te nemen. De schrijver is P.A. van de Kamp.
Deze Marine-officier, zoon van een apotheker, geboren in 1852 in Den Haag en overleden in 1879 op de rede van Makassar in Oost-Indië, beleefde in 1879 een reis op de CASTOR, een van de Pernisser vissloepen. Zijn verhaal over die reis is opgetekend in de biografie die de Amsterdamse journalist Charles Boissevain (1842-1927) over hem schreef. De sfeertekening van het verhaal is veelzeggend voor de leefomstandigheid van onze voorouders. Onze overgrootvader Marinus zou aan boord geweest kunnen zijn als een van de matrozen. Lees eerst de inleiding op de biografie van Boissevain. Die onderstreept de grote bewondering die Beynen voor de Pernisser vissers tijdens de reis had gekregen.
Door Geertje Dekkers in de Volkskrant van 3 oktober 2008.
De ‘gekkenlogger van Katwijk’, daarover kon lang niet gesproken worden in het zuid Hollandse vissersdorp. Het verhaal van de opvarenden, die bevangen door religieuze visioenen overgingen tot moord, leek een pijnlijke uitwas van de gereformeerde cultuur.
Lees het hele artikel hier....
In de laatste uitgave (nr. 50-zomer 2007) van “Op 't Sluis”, de periodiek van de Oudheidskamer in Pernis stond een artikel over gebruiken rond dood en begraven op de zuid -Hollandse eilanden. Jan van der Schee schreef het aan de hand van het boek “In Zoete Mijmerij” van H.A. den Hartigh. We willen je dat niet onthouden.
Lees verder dood en begraven....
* Vissersschepen.
In de dertiger jaren van de vorige eeuw heeft opa Gerrit van der Steen een lezing gegeven over de schepping. Een zorgvuldig doordachte voordracht waar stellig een stevige discussie uit voortgekomen moet zijn. Zeer de moeite waard om hier kennis van te nemen.
Het was van oudsher traditie dat de familie van der Steen bijeen kwam op 1 januari, de verjaardag van opa Gerrit (1880-1961). Nadat de zes kinderen van opa en oma getrouwd waren en er nogal wat nakomelingen op het toneel verschenen, was het al gauw geen huiskamergebeuren meer. Om meer te lezen over deze bijeenkomsten en over het ontstaan van het ‘Stenenlied’.
In september 1990 waren er weer rusteloze Stenen op reis. Het was bepaald geen ‘rijnreisje’, maar het ging per Transsiberië Express over Moskou tot aan de uiterste oostgrens, de zee van Ochotsk. Johan G. en S. Carel (sr. dus) maakten deze lange treinreis en Johan schreef onderstaand verslag in de Stenograaf, een familie bulletin dan enkele jaren bestaan heeft.
In de Stenograaf van maart 1992 schreef Jan Roos een filosofisch stuk. Enerzijds een ode aan zijn schoonvader ‘oom Jaap’ en anderzijds een motivatie over het nut van een familie reünie.
In september 2009 zijn Johan en Carel binnen geweest in het huis in Amsterdam-west, waar opa en oma van der Steen met hun gezin woonden van 1926-1949. De woning was juist gerenoveerd en vrijwel alles wat aan vroeger zou kunnen herinneren was verdwenen. Alleen de tuindeuren waren nog oorspronkelijk, maar ook het deurknopje dat er nog op zat. Enkele maanden later kwam ook het oorspronkelijke spanjolet van de andere tuindeur te voorschijn.
In het lente nummer 2010 van ‘Op ’t Sluis’, het periodiek van de Oudheidkamer van Pernis, schreef bestuurslid Jan van der Schee een artikel over de verschillende functies op Pernisser vissersschepen.
In een familie waar zoveel mannen hun leven gelaten hebben tijdens het uitoefenen van hun beroep op zee, vonden de beheerders van deze site het gepast en respectvol om daar aandacht aan te besteden.
We zullen zeker ook de achtergebleven, beklagenswaardige weduwen en wezen niet vergeten, die (op de diaconie na) veelal aan hun lot overgelaten werden.
Marinus Marinusz. alias Noets te Pernis in 1961